March Newsletter: Know the Self

Δεν γεννήθηκες ποτέ—δεν θα πεθάνεις ποτέ.

Δεν άλλαξες ποτέ—δεν μπορείς να αλλάξεις.

Αγέννητος, αιώνιος, άφθαρτος, αμνημόνευτος,

δεν πεθαίνεις όταν πεθαίνει το σώμα.

...Όπως κάποιος εγκαταλείπει τα φθαρμένα ρούχα και αποκτά

καινούρια, έτσι όταν φθαρεί το σώμα

ένα νέο σώμα αποκτάται από τον ανώτερο εαυτό

που κατοικεί εντός του...

Η εσωτερική οντότητα δεν μπορεί να διατρηθεί η να καεί,

να βραχεί ή να στεγνώσει.

Είναι αιώνια και άπειρη και βρίσκεται στα ακλόνητα

 θεμέλια της αιωνιότητας.

Ο Μαχάτμα Γκάντι διάβαζε την Γκίτα κάθε μέρα και είχε βασίσει τη ζωή του στο μάθημα της: να βλέπουμε την ομορφιά και το θεϊκό πνεύμα σε ότι υπάρχει και να ζούμε τη ζωή μας με αυτή την επίγνωση.  Να διαλογιζόμαστε για να γνωρίσουμε την πραγματική μας φύση.  Σκέψη ισούται πράξης.  Όπως τα σύννεφα της εσωτερικής μας σύγχυσης διαλύονται έχουμε τη δυνατότητα ξεκάθαρης σκέψης άρα και πράξης.  Ο θάνατος μας φέρνει πόνο, αλλά ο διαλογισμός στο θέμα του θανάτου δίνει στη ζωή μας νόημα και σκοπό. 

Αυτή την εβδομάδα έφυγε ο πατέρας της Αλεξάνδρας μας.  Τον τελευταίο καιρό βλέπαμε τον τρόπο που αντιμετώπιζε τη ζωή και τον θάνατο και είχαμε μείνει άφωνοι.  Όπως έλεγε ο δάσκαλος του δασκάλου μου, ο Σουζούκι Ρόσι, “τα πράγματα διδάσκουν καλύτερα όταν πεθαίνουν.” Ο πατέρας της Αλεξάνδρας, μας δίδασκε κάθε μέρα πως να είμαστε ήρεμοι και ευθυτενείς, και πως να παραμένουμε άφοβοι και συμπονετικοί.  Επίσης δίδαξε στις πέντε κόρες του να δίνουν τον καλύτερο εαυτό στη δουλειά τους, και να βοηθούν τους άλλους.  Το

NYSY βασίζεται στην ακούραστη παρουσία της Αλεξάνδρας, και την άμετρη ευγένεια της.  Αυτό είναι το μάθημα και η παρακαταθήκη του πατέρα της όπως άλλωστε το έχουμε ζήσει και κατανοήσει όλοι μας.  Στέλνουμε  τις ευχαριστίες και τη σκέψη μας μαζί του, και την αγάπη μας στην Αλεξάνδρα.

Ας μη σταματάμε να εμπνεόμαστε, γνωρίζοντας ότι όλοι έχουμε αυτή τη σταγόνα μεγαλείου μέσα μας.  Το να προσέχουμε τον εαυτό μας για να είμαστε υγιείς και δυνατοί είναι μια προσφορά προς τον κόσμο γύρω μας.  Γενναιοδωρία είναι το να κάνουμε ότι καλύτερο την κάθε στιγμή, με την κάθε ευκαιρία να ζούμε με χαρά, ζωντάνια, και ανιδιοτέλεια.

Να είστε καλά, ευτυχισμένοι και υγιείς. 

Ο μόνος τρόπος είναι να ευχαριστιόμαστε τη ζωή!

“Ο μόνος τρόπος είναι να ευχαριστιόμαστε τη ζωή. Ακόμη και όταν καθόμαστε σε διαλογισμό Ζάζεν, μετρώντας την αναπνοή μας αργά σαν σαλιγκάρια, μπορούμε να ευχαριστιόμαστε τη ζωή μας, ίσως ακόμη περισσότερο και από ένα ταξίδι στο φεγγάρι.  Για το λόγο αυτό κάνουμε την πρακτική Ζάζεν.  Το περιεχόμενο της ζωής μας δεν έχει τόσο σημασία.  Το πιο σπουδαίο πράγμα είναι να είμαστε ικανοί να ευχαριστιόμαστε τη ζωή μας, χωρίς να παρασυρόμαστε από τα πράγματα”.

Shunryu Suzuki από το βιβλίο  “not always so”

Έχοντας μόλις βγει από μια εβδομάδα διαλογισμού Ζεν, αισθάνομαι έτοιμη να μοιραστώ την αγάπη, αισιοδοξία, και τον ανοικτό χώρο που πηγάζει από ένα μέρος με λιγότερες σκέψεις, λιγότερες λέξεις,  και μια πιο βαθιά σύνδεση με την αληθινή μας φύση.  Γεμάτη ευγνωμοσύνη, θα ήθελα να σας εξιστορήσω κάποιες από τις διδασκαλίες του δασκάλου μου

Reb Anderson.

Στα 20 και πλέον χρόνια που ακούω τις διαλέξεις του Reb, έχω ακούσει πολλές ιστορίες Ζεν, κόαν, σούτρας, βουδιστική ψυχολογία και μερικά πολύ πετυχημένα αστεία.  Το σημερινό πρωινό ο δάσκαλος μας ενθαρρύνει να είμαστε καλοί με τις σκέψεις μας.  Αντιλαμβάνομαι ότι αυτή ήταν πάντα η διδασκαλία του.  Ο πόνος και το στρες που αισθανόμαστε παράγονται από τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ζωή,  και το γεγονός ότι κολλάμε σε μία μόνο φάση της πραγματικότητας: αυτήν που δημιουργεί ο νους μας όσο προσπαθεί να «πιάσει» τα φαινόμενα που του παρουσιάζονται.  Πως μπορούμε να μάθουμε να μην πιανόμαστε και να ελευθερωθούμε από τις προσκολλήσεις μας?

Η φιλοσοφία του Βουδισμού λέει ότι όλα τα φαινόμενα έχουν τρία χαρακτηριστικά, ή τρεις πτυχές πραγματικότητας:

1.    Την ονειρική ή φανταστική πραγματικότητα (ο τρόπος με τον οποίο ο νους αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει όλα τα φαινόμενα, εξωτερικά και εσωτερικά).

2.    Την πραγματικότητα της αλληλούπαρξης. (ο τρόπος με τον οποίο τα πάντα είναι αλληλοσυνδεδεμένα και αλληλοεξαρτώμενα).

3.    Την υπέρτατη πραγματικότητα (ο τρόπος με τον οποίο η αληθινή μας πραγματικότητα είναι ελεύθερη και υπερβαίνει τα όρια του νου μας).

Ας προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε αυτή τη λογική στις δικές μας ιστορίες. Σύμφωνα με την πρώτη πτυχή της πραγματικότητας, οι ιστορίες που δημιουργώ στο νου μου σχετικά με σας, είναι οι δικές μου φαντασιώσεις που παράγονται από την εγωική μου συνειδητότητα. Επίσης, ότι σκέφτεστε εσείς για μένα είναι η δική σας ονειρική πραγματικότητα, δημιουργία της δικής σας προκατειλημμένης συνειδητότητας. 

Όσο προσκολλούμαστε στην ονειρική μας πραγματικότητα αισθανόμαστε πόνο και ανησυχία, που χαλαρώνουν μόνο όταν αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη δεύτερη πτυχή της πραγματικότητας, δηλαδή το ότι εσείς κι εγώ μοιραζόμαστε μια κοινή, βαθύτερη συνειδητότητα. Είμαστε εντελώς αλληλοσυνδεδεμένοι και αλληλοεξαρτώμενοι, ακόμη και αν στην καθημερινή μας ζωή δεν διακρίνουμε εύκολα το πως το καθετί στον κόσμο μας βοηθά και μας στηρίζει. 

Το τρίτο χαρακτηριστικό των φαινομένων είναι ότι η πραγματική υπέρτατη φύση μας ρέει ακατάπαυστα, αλλά με έναν ασύλληπτο τρόπο.  Αυτή είναι η Απόλυτη πραγματικότητα, που δεν σχηματίζεται από τον ανθρώπινο νου, και δεν αγγίζεται από τις αντιλήψεις μας.  Σε αυτή την ιδέα αναφέρεται και το κλασικό ποίημα Ζεν με τίτλο «τα ρυάκια λάμπουν στο σκοτάδι», που περιγράφει την φωτεινή πτυχή της πραγματικότητας που διαχέει τα πάντα. Τη στιγμή  που θα μπορέσουμε να γευτούμε αυτή την Υπέρτατη πραγματικότητα ο κόσμος μας θα αλλάξει ριζικά.  Ο φόβος και η ανησυχία δεν υφίστανται σε αυτή την πτυχή της Υπέρτατης Ελευθερίας.

Βλέπουμε λοιπόν ότι το πεδίο της καθημερινής μας σκέψης εμμένει στην ονειρική ή φανταστική πραγματικότητα, τόσο περιορισμένη όσο και οι ιστορίες μας, η πηγή του πόνου μας.  Η πνευματική μας πρακτική, μας βοηθά να παρατηρούμε τις ιστορίες μας με υπομονή και συμπόνια, μέχρι να «ρολάρουν ανάσκελα, σαν ένα σκυλάκι που ξαπλώνει και μας δείχνει την κοιλιά του για να την χαϊδέψουμε», όπως λέει και ο Reb.

Στο επόμενο στάδιο της πρακτικής μας αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε την δεύτερη πραγματικότητα της αλληλοσύνδεσης μας.  Έτσι νοιώθουμε πιο κοντά στους άλλους και το συναίσθημα της Αγάπης που συνεπάγεται αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο την δύναμη και έλξη που έχουν οι ιστορίες μας. Ξαλαφρώνουμε πλέον από το προσωπικό μας σενάριο.

Η εμπειρία της τρίτης πτυχής, της Υπέρτατης Πραγματικότητας είναι δυνατή μόνο μέσα από την συνεχή πρακτική του διαλογισμού.  Η αφοσιωμένη πρακτική μας απελευθερώνει από τα καρμικά μας εμπόδια και ανοίγει τον δρόμο για την επιφώτιση.  Ξαφνικά, ανοίγει ο χώρος και βαδίζουμε στην άμεση πραγματικότητα του ΕΔΩ και ΤΩΡΑ, ελεύθεροι και ανεμπόδιστοι.  Και έτσι μαζί μπορούμε να βιώσουμε μια δημιουργική σχέση και μια απόλυτα θετική συμβιωτική συνύπαρξη. Μαζί δημιουργούμε έναν καλύτερο κόσμο. 

Σας εύχομαι έναν καλό και δημιουργικό μήνα!

Last night, here in Mani, we gathered around a fire with friends.

The end of the world never came, but looking at the fire I remembered

Swami Rama describing the ritual of Pancha-Agni in his book "The Himalayan Masters."

Dedicated yogis would sit between four intense fires, the fifth being the Sun.

It is a tapas ritual, an intense discipline that aims in purifying our karma.

Yogic masters of all times would sit and meditate intensely in an effort to wash off our world's violent history. 

Here in Mani it was almost midnight. December 21, 2012 was supposed to come to an end, but, alas, the world was still there as we had known it.  Burgi, Lena and I were the only ones now sitting by the fire, under the very cool stars.

Burgi suggested we meditate for the 9 minutes we had till midnight.

Sitting too close to the flames my knees were burning up, but I tried to not move.

I remembered the fire yogi Swami Rama was describing. At some point he was swallowed by huge flames,

but he was not even slightly burned. Afterwards, he told Swami Rama that fire too has spirit and in deep meditation one can communicate with the powerful intelligence of fire. Fire alone can transform our inner self and the entire world.

Paramahamsa Satyananda performed this ritual too. Tapas is synonymous to fire.  

Out of love for the world he would sit and pray, meditate for the purification of all our karmic deeds.

Swami Rama said that it is through the work of such saints that the world continues to exist as it does today.

And thus, the morning after Dec 21, we awaken to yet another day of life,

another opportunity to re-discover the miracle and beauty of life as it is unveiled through 

each one of us, in the here and in the now.  Alive, awake, conscious, curious and just so READY!

I bow to you, all sentient beings, my teachers, students, friends, kindred spirits, with love and devotion. VIVI.

Το δικαίωμα να υπάρχουμε ΕΔΩ & ΤΩΡΑ

Δεκέμβριος 2012

Διαλογισμός με τον Δρ. Ιατρικής Ιωάννη Μπουχέλο: Το δικαίωμα να υπάρχουμε ΕΔΩ & ΤΩΡΑ

Αυτόν και τον προηγούμενο μήνα ο πολύ αγαπητός και δοτικός φίλος Ιωάννης Μπουχέλος μας οδήγησε σε έναν πολύ ξεχωριστό, βαθύ και αποτελεσματικό διαλογισμό, με τίτλο: Το δικαίωμα να υπάρχουμε ΕΔΩ & ΤΩΡΑ.

Ο Δρ. Μπουχέλος μίλησε για κάτι που λίγο πολύ ξέρουμε όλοι: ότι η δύναμη της ζωής μας πηγάζει από αυτό που συνειδητά ή υποσυνείδητα πιστεύουμε μέσα μας, και από την ενέργεια που κρύβουν τα βαθύτερα πιστεύω μας, αυτά μας βοηθούν να συνδεθούμε στη ροή και σε όλες τις διαστάσεις του χώρου και του χρόνου. Στην Ελλάδα χρειαζόμαστε να ξαναβρούμε την αρχέγονη, δημιουργική μας δύναμη και αυτό πραγματώνεται μέσα από τη συνειδητοποίηση ότι ανήκουμε σε ένα ενοποιημένο πεδίο όπου παρελθόν, παρών, μέλλον αλλά και το άχρονο αιώνιο τώρα, συνυπάρχουν και ανταλλάσσονται και μπορούν να επιτρέψουν να κυλήσει η δημιουργική δύναμη μέσα μας, όταν βρεθούμε με τη συνείδηση αλλά και με το σώμα στο σημείο επαφής τους. Ένας λαός δημιουργεί πάντα τα δικά του πιστεύω και τα περνάει και στους άλλους. Στην Ελλάδα του σήμερα πρέπει εμείς που αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη της συνείδησης να συνδεθούμε με αυτήν την αρχέγονη δύναμη, το δικαίωμα της ζωής που μας παρέχεται από την ιστορία, τους προγόνους, τη γη, και την πνευματική ρίζα. Διαλογιζόμενοι σε ομάδες μπορούμε να φτάσουμε την κρίσιμη μάζα (critical mass) που θα βοηθήσει τη συνειδητότητα στην χώρα μας να ανέβει και να επιφέρει πραγματική αλλαγή από τα θεμέλια, τις ρίζες μας. Αυτή η κρίσιμη μάζα για τα 10 εκατομμύρια ανθρώπων στην χώρα μας, είναι 250 άτομα μίνιμουμ, ή 1,000 άτομα για μια πολύ ισχυρή δόνηση.

Η εμπειρία που είχα από τις τρεις συναντήσεις που έγιναν τον Νοέμβρη, ήταν δυνατή και πολύ διαφορετική την κάθε φορά. Μέσα από μια άσκηση Qi Gong ενισχύσαμε πρώτα το καθαρό Qi ή Chi, την καθαρή ενέργεια της ζωής που περνάει από τον τόπο & χρόνο μέσα μας, στο εδώ και τώρα. Μετά συνδεθήκαμε με την πύλη της δύναμης που περνάει σε μας από τους προγόνους μας, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα της δικής τους ζωής αλλά και το ξεχωριστό δικό μας δικαίωμα στο τώρα. Φέρνοντας πρώτα την ενέργεια στον οριζόντιο άξονα σύνδεσης με τους προγόνους μας, την μεταφέραμε στον κατακόρυφο άξονα, στο Hara, που είναι η δύναμη της πρόθεσης/κατεύθυνσης. Όταν το Chi ρέει σε αυτόν τον άξονα, ανοίγει μια πολύ ισχυρή ενεργειακή δύναμη που μας ριζώνει δυνατά και ακράδαντα στο εδώ και τώρα. Είναι μια πολύ καθαρή, ευοίωνη δύναμη, που δρα επίσης θεραπευτικά στο σώμα, την ψυχή, και τον νου. Μια από τις φίλες που ήταν παρούσα στον διαλογισμό, μου είπε ότι ο διαλογισμός έφερε τέτοιο ξεκαθάρισμα μέσα της που κατάλαβε γιατί είχε έρθει σε αυτή τη ζωή και τι χρειαζόταν να κάνει. Και για μένα ήταν σημαντικές οι εμπειρίες. Αν και την τελευταία φορά ήμουν αρκετά κουρασμένη και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ νοερά, ωστόσο ενήργησε ίσως και καλύτερα γιατί ένοιωσα την αλλαγή σαν μια θερμή ενεργειακή μπάλα μπροστά από το στήθος μου, και ήταν ένα από τα πιο ευχάριστα συναισθήματα της ζωής μου. Όταν τελείωσε η συνεδρία δεν ήθελα να κουνηθώ γιατί δεν ήθελα να χάσω αυτή την υπέροχη αίσθηση. Και ξέρετε ότι αυτές οι όμορφες συναισθηματικές καταστάσεις εκφράζονται σε δημιουργικότητα, έμπνευση, και φιλία.

Θα ήθελα λοιπόν να σας προσκαλέσω να έχετε κι εσείς τη δική σας εμπειρία μέσα από αυτόν τον δυνατό διαλογισμό που μας παρέχει γενναιόδωρα ο θετικός και αισιόδοξος δάσκαλος και γιατρός, Ιωάννης Μπουχέλος. Στις 14 Δεκεμβρίου, θέλουμε να πλησιάσουμε την κρίσιμη μάζα που θα νοιώσει και θα φέρει μια αλλαγή στην πανέμορφη και δυνατή μας χώρα.

November: Anava Mala Month

Ο Νοέμβριος είναι μήνας πρόκλησης για να προσέξουμε τις σκοτεινές μας εσωτερικές συνήθειες.  Αυτή η μεγάλη σκιά που πλήττει σχεδόν όλους μας έχει να κάνει με την εσωτερική μας κριτική, την αμφιβολία και ανασφάλεια, το συναίσθημα της ανεπάρκειας.

Έχετε προσέξει τέτοιου είδους δυσάρεστες νοητικές καταστάσεις?

Ερχόμενοι σε έναν καινούργιο χώρο αισθανόμαστε άβολα.

Πάμε σε έναν ωραίο γάμο και δεν διασκεδάζουμε γιατί δεν έχουμε  αυτοπεποίθηση.

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες δεν πιστεύουν ότι η δουλειά τους είναι αρκετά καλή.

Πολλοί δάσκαλοι εύχονται κρυφά να ήταν καλύτερη η διδασκαλία τους.

Ό, τι και να κάνουμε καμιά φορά δεν αρκεί, και απλά πιστεύουμε ότι ποτέ δεν είμαστε τέλειοι. 

Όλες οι θρησκείες και φιλοσοφίες μας λένε ότι είμαστε η Θεϊκή έκφραση και εικόνα, αλλά πόσοι πιστεύουν πραγματικά και αισθάνονται αυτή την αλήθεια?

Η Τάντρα υποστηρίζει ότι η Θεϊκή Δύναμη ενσωματώνεται μέσω της κάθε ύπαρξης, επιτρέπει ωστόσο ένα πέπλο σκόνης να επικαλύψει την αληθινή της υπόσταση.  Αυτές οι επιστρώσεις ονομάζονται “Μάλας”. Η πρώτη, η Άναβα Μάλα, δημιουργεί την αίσθηση της ατομικότητας που μας κάνει να πιστεύουμε ότι είμαστε ξεχωριστοί από τον ανώτερο Εαυτό.  Αυτός ο διαχωρισμός δημιουργεί μια  βαθύτερη αίσθηση ανικανότητας, αδυναμίας και ατέλειας.

Ο λόγος που με τη γιόγκα, τον διαλογισμό ή οποιαδήποτε άλλη σωματική πρακτική, αισθανόμαστε όμορφα είναι διότι οι στιγμές της πρακτικής μας επιτρέπουν να χαλαρώσουμε και να συνδεθούμε με αυτή την βαθύτερη δύναμη μέσα μας που συνήθως ονομάζουμε Θεό. Τότε το πέπλο της αυτοκριτικής αποτραβιέται για λίγο.  Αισθανόμαστε το φως και τη χαρά της πραγματικά λαμπερής μας φύσης, και αυτές είναι οι μοναδικές στιγμές που είμαστε όντως καλά. 

Τώρα πώς δουλεύουμε με τη βαθειά επιρροή της Άναβα Μάλα στη ζωή μας?

Πρώτα αρχίζουμε να παρατηρούμε το πατρόν των αρνητικών μας σκέψεων.  Απλώς παρατηρούμε τους φόβους, αντιστάσεις, και δυσκολίες μας.  Μετά αναγνωρίζουμε ότι κάθε εμπόδιο έχει και μια καλή πλευρά: μας προσκαλεί να δουλέψουμε για να το ξεπεράσουμε.  Αρχίζουμε να διακρίνουμε την Άναβα Μάλα όχι σαν κάτι αρνητικό αλλά σαν την κατάσταση που μας σπρώχνει προς τη δράση.

Αυτό το συναίσθημα της ανεπάρκειας οδηγεί τον ζωγράφο σε μια καινούργια  δημιουργία, ή κεντρίζει τον συγγραφέα να γράψει το επόμενο μυθιστόρημα.  

Μέσα από την παρατήρηση και την επίγνωση αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε πώς δρα η σκοτεινή σκιά στη ζωή μας.  Επίσης βλέπουμε ότι όσο και να επιμένει ή να διαμαρτύρεται η φωνή αυτής της σκιάς, εμείς ωστόσο συνεχίζουμε να βηματίζουμε προς τα εμπρός. Οι σκοτεινές μας σκέψεις γίνονται γνωστοί καλεσμένοι.  Συχνά ενώ ετοιμάζομαι να μπω στην αίθουσα της διδασκαλίας βασανίζομαι από την αμφιβολία.  Σκέφτομαι ότι δεν είμαι καλά προετοιμασμένη, ή ότι μου λείπει η ενέργεια.  Το γεγονός ότι έχω παρατηρήσει αυτή την αμφιβολία χιλιάδες φορές δεν σημαίνει ότι αυτόματα εξαφανίζεται, αλλά ότι μου είναι πιο εύκολο να την αναγνωρίσω και πάραυτα να προχωρήσω. Κάπου μέσα μου δημιουργείται η πεποίθηση ότι μέχρι το τέλος της τάξης οι μαθητές μου κι εγώ θα μοιραστούμε μια πολύτιμη εμπειρία.  Έτσι έχω μάθει να επιτρέπω την σκιά μου να είναι παρούσα. Συνυπάρχουμε αλλά η φυσική μου εξέλιξη θέλει να βάζω το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και να προχωράω.  Να σας πω ένα μυστικό που δουλεύει πάντα: “Όταν βρίσκετε δυσκολίες, απλώς αναπνεύστε, μαλακώστε, και εμπιστευτείτε τη ροή της κατάστασης.  Θα δείτε ότι η επόμενη στιγμή θα ξεδιπλωθεί όμορφα, η σωστή δράση θα αναβλύσει αυθόρμητα, και στο φινάλε όλα θα είναι εντάξει.”

Ένα άλλο μυστικό είναι αυτό: “Ό, τι και να διαδραματίζεται στο νου, το φως της Ανώτατης Συνειδητότητας ρέει ασταμάτητα μέσα μας.  Η φυσική μας κατάσταση είναι η άμετρη ελευθερία και ευδαιμονία.  Αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας την ανάπαυση θα αισθανθούμε αμέσως μια γλυκιά ηρεμία, την σύνδεση με αυτή την άπειρη ακατονόμαστη παρουσία μέσα μας”.  

Τον Νοέμβριο λοιπόν παρατηρείστε προσεκτικά τις σκέψεις, αμφιβολίες, και αντιστάσεις σας που γεννιούνται από την Άναβα Μάλα.  Ακολουθήστε το νήμα της αναπνοής που θα σας οδηγήσει στη δεκτικότητα και εσωτερική ηρεμία.  Καλώς ήλθατε σε μια πιο όμορφη διάσταση. 

Να είστε πραγματικά ευτυχισμένοι!!!

November: Anava Mala

Facing our dark shadow

 The Guest House 

This being human is a guest house.
Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,
some momentary awareness comes
as an unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!
Even if they're a crowd of sorrows,
who violently sweep your house
empty of its furniture,
still, treat each guest honorably.
He may be clearing you out
for some new delight.

The dark thought, the shame, the malice,
meet them at the door laughing,
and invite them in.

Be grateful for whoever comes,
because each has been sent
as a guide from beyond.

 

~ Rumi ~

November is a good month to notice some of our dark inner habits.
A big shadow that plagues nearly all is self-doubt or criticism, in other words, the feeling of being inadequate.
Have you ever noticed these unpleasant states of mind?
We walk in a new environment and we are not sure we belong.
We can't have a good time at a wedding, because we feel very self-conscious.
Artists rarely feel their work is good enough.
No matter what we do, it may never be enough, and we will just never be perfect.  Are any of these thoughts familiar?

All religions and philosophies tell us that we are expressions of the Divine, a mirror image of God, but often we don't truly feel that way about ourselves.
Why?

All religions and philosophies tell us that we are expressions of the Divine, a mirror image of God, but often we don’t truly feel that way about ourselves. Why?

Tantra explains that as the Divine Power mirrors herself in each one of us, she allows dust to veil her true nature. These layers of dust are also called "impurities" or malas. The first one, "Anava Mala", creates the feeling of "individuality", which translates as the sense of being separate from our higher divine Self. This separation creates a deep unconscious belief that we are incomplete, imperfect, powerless and unworthy.

The reason that our yoga or other physical practice and/or meditation leaves us feeling so good is that it allows us to relax and connect with that deeper power within, what we call God. The veil of self-criticism is temporarily lifted. Thus we feel the light and joy of our truly luminous nature, and this is the only time that we feel perfectly happy.

How do we work with the deep seated effects of Anava Mala in our lives?
First we start to notice the habitual thoughts born from Anava Mala. We simply observe our fears and resistance, the source of our inner conflict and difficulty. Then we recognize that each obstacle has its merit: it invites us to explore and overcome it. Thus Anava Mala is not necessarily a negative trait. It is what moves us to action.
The feeling of being incomplete is what propels a painter to create the next picture, or moves an author to write a new book.

Through the practice of observation and awareness we become proficient in noticing when and how the dark shadow appears in our life. And we also recognize that while the shadow is still there, we can nevertheless move forward with our life. Our dark thoughts become familiar visitors. Oftentimes when I am about to step in and teach a class, I feel that I am not well-prepared, or that I lack the energy. Nonetheless, I now recognize that no matter what my internal resistance is, the class will start flowing and by the end of the hour the students and I will have shared a very valuable experience. Thus I have learned to allow my shadow to be there, while I do my work alongside it. Let me share one secret that always works: "When you feel that a situation is not quite right, just breathe, soften, and see what happens." Most of the times the next moment just comes up and if you trust it, the action just happens effortlessly; it all turns out fine.

The other secret is this: no matter what our mind thinks, Divine Universal Consciousness flows through us constantly. Our natural state of being is unbounded freedom and bliss. If we allow ourselves to rest in our true state we will immediately feel a sense of presence, a sweet calmness and connection with the infinite power inside.

In November you are invited to start noticing the thoughts, doubts, and resistance that come up from Anava Mala.  Learn to trust your breath. It will lead you to the infinite source of freedom and joy inside. Welcome to a more beautiful dimension!

Blessings of love to you!

Joy springs from deep stillness!

Τον Ιούνιο, δεν πέθανα βέβαια, αλλά είχα την ευκαιρία να πάω στον παράδεισο και από εκεί επιθύμησα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στο κέντρο Felsentor στο βουνό Ρίγγι της Ελβετίας, αλλά αυτή τη φορά όλα ήταν τόσο τέλεια που κάθε στιγμή ένιωθα ότι ήμουν στον παράδεισο, όπου τίποτε δεν έλειπε, και τα πάντα ήταν μια πρόσκληση να ηρεμήσω και να αφεθώ στην καταπληκτική ομορφιά και απόλυτη ησυχία της φύσης. Μια παραδεισένια τοποθεσία είναι ό, τι πρέπει για θεραπεία. Το ότι βρέθηκα μέσα σε μια τόσο απίστευτη αρμονία μάλλον θα ήταν η θεϊκή απάντηση προς την κούραση και υπερδιέγερση του νευρικού μου συστήματος.

Αισθάνθηκα την κάθε στρώση της κούρασης και έντασης να διαλύεται, συνειδητοποιώντας πόσο πολλά μαζεύουμε μέσα μας από την αγχωτική ζωή της πόλης, και φυσικά από το τρομερό στρες της κρίσης που περνάμε στην Ελλάδα.  Όλα αυτά τα κύματα άρχισαν να υποχωρούν ένα ένα από τη συνείδηση μου, καθώς αφέθηκα στην ηρεμία του τόπου και συγκεντρώθηκα στη Ζεν διδασκαλία του σεβαστού μας  δάσκαλου, Tenshin Reb Anderson.  Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μας προσκαλούσε να έρθουμε σε αυτή τη διάσταση της βαθειάς ηρεμίας και νηνεμίας.  Η διδασκαλία του μας προσκαλούσε να διαισθανθούμε μια άλλη πραγματικότητα που ξεπερνούσε την επιφάνεια των ιστοριών μας. Οι ιστορίες μας δεν φτάνουν την πραγματικότητα, έλεγε συχνά.  Μας οδηγούσε να πετάξουμε στους μεγαλύτερους, πιο ανοικτούς ουρανούς της “Υπέρτατης Πραγματικότητας”.

Οι ιστορίες μας είναι απλά ερμηνείες της πραγματικότητας.  Όταν κοιτάζεις ένα πουλί και προσπαθείς να το ζωγραφίσεις, αυτό που έχεις στο χαρτί δεν είναι το πουλί το ίδιο αλλά μια απεικόνιση του.  Με τον ίδιο τρόπο δημιουργούμε μέσα μας τον κόσμο μας, με αλλεπάλληλες ιστορίες, αλλά όλες αυτές οι ιστορίες είναι περιορισμένες διότι δεν έχουμε κατανοήσει πλήρως την πραγματικότητα. Κι έτσι ζούμε στα στενά όρια της φτιαχτής μας πραγματικότητας και συχνά υποφέρουμε όχι εξαιτίας του κόσμου, αλλά εξαιτίας των ιστοριών μας, και του τρόπου που απεικονίζουν την πραγματικότητα.  Γιατί?

Διότι οι ιστορίες χάνουν μιας βασική αλήθεια, το κλειδί της “Υπέρτατης Πραγματικότητας”, το ότι είμαστε όλοι αλληλοσυνδεδεμένοι, και ότι ο καθένας μας είναι μια έκφραση της αφυπνισμένης φύσης (Buddha nature.) Στον καθένα και καθεμία από εμάς αυτή η αφυπνισμένη φύση είναι η ουσία της ύπαρξης μας.

Και πώς φτάνουμε αυτή την υπέρτατη πραγματικότητα? Σίγουρα όχι μέσα από τις ιστορίες μας. Ο Ζεν Μάστερ Ντόγκεν την περιέγραψε ως την “ασχημάτιστη σιγή”.  Οι ιστορίες είναι τα σχήματα του ανθρώπινου νου, και χρειαζόμαστε να ξεπεράσουμε τα σχήματα/σκευάσματα του νου. Για το λόγο αυτό καθόμαστε ήρεμα σε διαλογισμό και περιμένουμε να κατευναστούν όλα τα σενάρια της σκέψης μας. Όσο λιγότερα κάνουμε τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην βαθύτερη φύση μας.  Ο Ντόγκεν λέει ότι είμαστε στο δρόμο για την πλήρη αυτο-οδηγούμενη αφύπνιση, εννοώντας ότι όλοι προς τα εκεί κατευθυνόμαστε, λίγο-λίγο, βήμα-βήμα. 

Και μια και όλο μας το είναι στο βάθος επιθυμεί μόνο ένα πράγμα, την ολοκλήρωση ή αφύπνιση, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συγκεντρωθούμε στο σκοπό μας, στην πρακτική μας, και να αφήσουμε να εξελιχτεί αυτό το φυσικό εσωτερικό άνθισμα.  Το καλοκαίρι λοιπόν αυτό σας προκαλώ να βρείτε πάνω από όλα στιγμές ηρεμίας. Καθίστε ακίνητοι στο διαλογισμό και η ζωή σε όλη της την δύναμη και ομορφιά θα σας αποκαλυφθεί σταδιακά.

Και να μην ξεχάσουμε την κεντρική ερώτηση του δάσκαλου μας , Reb:

Προς τί όλη αυτή η προσπάθεια για πρακτική?

Απάντηση: Προς όφελος όλων των όντων. Μποντισάτβα είναι κάποιος/κάποια που δουλεύει για την αφύπνιση όχι μόνο τη δική της αλλά όλων των όντων.  Γι ‘αυτό η πρακτική μας τελειώνει με την ευχή: 

“Μακάρι όλα τα όντα παντού να είναι ευτυχισμένα και ελευθέρα από τον πόνο.”

Οτιδήποτε σας συμβαίνει είναι μια ευκαιρία για να συνειδητοποιήσετε την αλήθεια.  Όλα αυτά που θεωρείτε ως δυσκολίες ή εμπόδια στο να αγαπάτε τους άλλους είναι στην πραγματικότητα ευκαιρίες για να ανακαλύψετε την αλήθεια μαζί με τα άλλα όντα.  Όλως παραδόξως, το να θέλετε να βοηθήσετε τους άλλους πριν από τον εαυτό σας δεν σημαίνει ότι οι άλλοι πράγματι βοηθιούνται πριν από εσάς. Ως Μποντισάτβα, μπορεί να θέλετε να τους βοηθήσετε πριν από εσάς, αλλά στην ουσία μόλις βοηθιούνται οι άλλοι, βοηθιέστε και εσείς.  Αφυπνίζεστε και οι δυο ταυτόχρονα...

Το να βοηθούμε τους άλλους προϋποθέτει το να μάθουμε πως βοηθιόμαστε εμείς.  Για να θεραπεύετε τους άλλους θα πρέπει να μάθετε πως να θεραπεύετε τον εαυτό σας.  Το να μαθαίνετε να δίνετε στον εαυτό σας είναι μέρος της μαθησης του πώς να δίνουμε στους άλλους.  Αν είστε τσιγκούνηδες με τον εαυτό σας, θα είστε τσιγγούνηδες και με τους άλλους.  Όταν καταλάβετε πως έχετε τα πάντα, θα μπορέσετε να δώσετε τα πάντα στους άλλους. 

Από το βιβλίο: «Being Upright: Zen Meditation and the Bodhisattva Precepts”

by Reb Anderson. Page 16.

Ειρήνη και Φως,
Βιβή

My vote on what's happening

My good friends from the European Anusara Kula asked me to vote on what's happening. This was my vote: 

"With your mind intent on me, discipline yourself with the practice of yoga. Depend on me completely. Listen, and I will dispell all your doubts; you will come to know me fully and be united with me..."  Said Krishna to Arjuna, reminding him also that he should act with an open fearless heart, and let go of the results.  You see, the divine is calling us.  This is her calling right now. Are we listening? Greece is imploding, Anusara is exploding... We are all reaching out, trying to listen and to find clarity, and then to act from the deepest iccha of our hearts. As things get harder and harder in our daily reality here in Athens, I discern this clarity in my heart: I am here to connect with all of you, and to serve above all the people closest: our Greek spiritual sangha. Whatever Anusara stands for is still there pulsating wildly in all of us. What's in a name? I don't think it matters.  I wake up, trying to listen to her call, trying to connect, and to ask: how can I be of service today?   With or without the name Anusara we stand aligned with the highest good, ready to serve, to give the good fight, ready to practice yoga.  Surely some sort of sangha needs to exist to hold us together, and to remind us of that good alignment.  I will be there to support the formation of a new, ethical, harmoniously conceived sangha. With deep gratitude to all of you, and to John who ignited this big fire in us, I send you love and bright greetings from NYSY. And a quote from Rumi: "They asked a great seikh what sufism was. --The feeling of joy when sudden disappointment comes."  With great joy, I salute you, luminous souls!